Select Page

Kleinkinderenfeuilleton deel 3

Kleinkinderenfeuilleton deel 3

Onze andere kinderen zaten natuurlijk ook niet stil. Neem nu Bastiaan bijvoorbeeld. Mijn eigen zoon dus. Die studeerde in Rotterdam. Wat zei ik? Studeerde? Bestudeerde bedoel ik… Vrouwen, meisjes. Wijzer geworden, hij zowel als ikzelf, zaten ze niet allemaal aan de ontbijttafel. Nou ja, niet aan mijn ontbijttafel tenminste. Na enkele jaren was het zover. Hij bracht Violet mee naar huis. En naar zijn eigen huis. Want het werd samenwonen. Wennen dus aan onze toekomstige schoondochter. Investeren in elkaar. Bezoekjes over en weer, smaken aftasten zowel letterlijk als figuurlijk, praten, discussiëren. You name it… en veel ‘wat vind je van haar mama?’ Wel nu, mamma was er niet zo zeker van, Violet adoreerde Bastiaan. Ze bood geen tegenstand, was te lief. Wat hij zei gebeurde. En mamma die dit patroon maar al te goed herkende, hield haar hart vast.

Eigenlijk was het met Caroline, telg nummer drie, hetzelfde liedje. Ook zij studeerde en bestudeerde. Na haar relatie met zoon Tim van ‘mijn Onno’ werd het ook bij haar een komen en gaan. Het normale patroon natuurlijk. Dacht ik nog wel eens aan kleinkinderen? Het antwoord? Constant! Waar ik als goede vriendin luisterde naar verhalen over al dat sprookjesachtige geluk bij anderen, kreeg ik meer en meer het gevoel dat het bij mij nog wel eens een tijdje kon duren.

Inmiddels had Violet plaatsgemaakt voor Amber. Het tegengestelde van dienstbaar, een sparring partner, een zelfstandige intelligente en slimme meid. We sloten haar in ons hart. En zo deed Bastiaan. En niet lang na het huwelijk van Micky en Peter wist Bastiaan het zeker. Hij ging met Amber trouwen. Een feest met alles erop en eraan. Ondertussen zat onze Tim ook niet stil. Bij hem hetzelfde laken en pak totdat hij zijn Frederique ontmoette. Ook dat werd een huwelijk. En Caroline dan? Haar Rutger was niet van het ‘trouwen’. Ze kochten wel een plaatsje voor hun gezamenlijke bed, en een appartement was snel gekocht. Scheelde (voor op de korte termijn tenminste) weer een huwelijk, én veel georganiseer én nog meer geld! Onno’s oudste zoon Douwe (kind nummer vijf) hield het bij de computer, zijn enige grote liefde. Maar met vier kinderen met serieuze relaties waarvan Micky en Peter in het IVF stadium waren beland en ondertussen uitzicht hadden op drie adoptiekindjes kon het niet lang meer duren…

About The Author

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Share This